عجبا کل العحب لمن عمل لدار الفناء و ترک دار البقاء.[1] .
شگفتا! از کسی که کار می‏کند برای دنیای فانی و ترک می‏کند سرای جاودانی!

پی نوشت ها:
[1] بحارالانوار، ج 73، ص 127، چاپ ایران.

منبع: سیره و سخن پیشوایان؛ محمد علی کوشا؛ انتشارات حلم چاپ اول زمستان 1384.