امام سجاد علیه‏السلام معتقد است که نشر و اشاعه دانش در بین مردم باید رایگان و بدون دریافت اجرت باشد، و در این باره می‏گوید:
«هر که دانش خود را پنهان بدارد و یا برای آموزش آن مزد قابل توجهی بگیرد،پس هیچ سودی به حال وی نخواهد داشت...» [1] .
براستی امتیاز اسلام بر ادیان دیگر و سیستمهای اجتماعی آن است که ایمان بدون قید و شرطی نسبت به علم و دانش دارد و دانشجویی را بر هر مرد و زن مسلمان واجب می‏داند و گرفتن اجرت برای تعلیم، بخصوص تعلیم قرآن کریم را ناروا می‏شمارد، اسحاق بن عمار می‏گوید، از امام زین العابدین علیه‏السلام پرسیدم، همسایه‏ای داریم که به کودکان خواندن و نوشتن می‏آموزد؟ امام سجاد علیه‏السلام فرمود: به او بگو؛ وقتی که بچه را به او می‏سپارند به ولی او بگوید: من تنها به او خواندن و نوشتن و حساب می‏آموزم و به وسیله آموزش قرآن با خدا معامله می‏کنم، تا این که شغل او پاک و گوارا باشد. [2] .
اما معاش زندگی معلم بر عهده دولت است و دولت مسؤول آن است و باید زندگی او را اداره کند تا از آنچه در دست مردم است بی‏نیاز گردد.

پی نوشت ها:
[1] حلیة الاولیاء: 3 / 140 و در جمهرة الاولیاء: 2 / 73 آمده است: «هر که علم را پنهان کند و یا به اجبار مزدی برای تعلیمش بگیرد، علم او هرگز سودی نخواهد داشت».
[2] استبصار: 3 / 66.

منبع: تحلیلی از زندگانی امام سجاد (جلد 2)؛ باقر شریف قرشی؛ ترجمه محمد رضا عطائی؛ کنگره جهانی حضرت رضا علیه السلام چاپ 1372.